Ara
  • Ali Orhan Yalcinkaya

yavaş ölüm


arkadaşım, işlerimizdeki genel memnuniyetsizliğimizden hareketle pablo neruda’nın şu şiirini göndermiş:

yavaş yavaş ölürler

seyahat etmeyenler.

yavaş yavaş ölürler

okumayanlar, müzik dinlemeyenler,

vicdanlarında hoşgörüyü barındıramayanlar.

yavaş yavaş ölürler

alışkanlıklarına esir olanlar,

her gün aynı yolları yürüyenler,

ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler,

elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile girmeyenler,

bir yabancı ile konuşmayanlar.

yavaş yavaş ölürler

heyecanlardan kaçınanlar,

tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki

pırıltıyı görmek istemekten kaçınanlar.

yavaş yavaş ölürler

aşkta veya işte bedbaht olup yön değiştirmeyenler,

rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar,

hayatlarında bir kez dahi

mantıklı tavsiyelerin dışına çıkmamış olanlar

yavaş yavaş ölürler

ben de ona nazım hikmet’in şu şiiriyle karşılık verdim:

güzel günler göreceğiz çocuklar

motorları maviliklere süreceğiz

çocuklar inanın, inanın çocuklar

güzel günler göreceğiz, güneşli günler

motorları maviliklere süreceğiz

bu kadar edebiyatın üstüne, bir başka arkadaşım “boşluğa çalıştığınız kurumun ismini, virgülü de istediğiniz yere koyun” notuyla bağladı mevzuyu:

"______ 'in şemsiyesi altına girenler yavaş ölürler"

#pabloneruda #nazımhikmet

20 görüntüleme

© AOY 2014